Θεόδωρος: Ο πρώτος Έλληνας άποικος στην Αμερική το 1528

By: John Tsipas 0 comments

Ονομαζόταν Θεόδωρος και αποβιβάστηκε σε ακτή της Φλώριδας στις 14 Απριλίου του 1528. Ήταν μέλος ισπανικής εξερευνητικής αποστολής Στις 17 Ιουνίου του 1527 από το λιμάνι Σανλούκαρ της Αναδαλουσίας απέπλευσε ένας στολίσκος από πέντε πλοία, με κυβερνήτη τον σκληροτράχηλο δον Πανφίλο ντε Ναρβάεθ και προορισμό της δυτικές ακτές του Μεξικού και της Φλώριδας, που τότε ήταν αποικίες του ισπανικού στέμματος.

Ανάμεσα στα μέλη του πληρώματος ήταν και κάποιος Έλληνας ονόματι Θεόδωρος, όπως αναφέρει στο ημερολόγιο που κρατούσε ο ταμίας της αποστολής Αλβάρ Νούνιεθ Καμπέθα ντε Βάκα. Ο συμπατριώτης μας θα πρέπει να ήταν κάποιος μισθοφόρος που διψούσε για εύκολο χρήμα, συνηθισμένο φαινόμενο εκείνη την εποχή.

Ο στολίσκος του Ναρβάεθ, μετά από πολλές περιπέτειες, προσορμίστηκε στις ακτές της δυτικής Φλώριδας, κοντά στη σημερινή πόλη Τάμπα, στις 14 Απριλίου του 1528.

Εκεί τους υποδέχθηκαν κάποιοι Ινδιάνοι που τους έδειξαν μικρά κομματάκια χρυσού. Όταν οι κονκισταδόρες τους ρώτησαν πού τα βρήκαν, οι Ινδιάνοι έδειξαν τα βουνά στα ενδότερα της περιοχής, όπου κατοικούσαν οι Απαλάτσι, μία φυλή Ινδιάνων.

Η ευκαιρία που τους παρουσιαζόταν ήταν μοναδική. Αμέσως ξεκίνησαν για τη χρυσοφόρο περιοχή, αλλά κατά τη διαδρομή πολλοί από αυτούς αφανίστηκαν από τις αρρώστιες, ενώ οι εναπομείναντες βρέθηκαν σε αφιλόξενα εδάφη και έχασαν τον προσανατολισμό τους.

Από το αδιέξοδο τους έβγαλε ο Έλληνας (Griego), όπως τον αποκαλούσαν.

Ο Θεόδωρος θα πρέπει να είχε γνώσεις ναυπηγικής, αφού κατόρθωσε να κατασκευάσει βάρκες, με τις οποίες οι χρυσοθήρες κατόρθωσαν να διαφύγουν μέσω των παραποτάμων του Μισισιπή και στις 28 Οκτωβρίου του 1528 να φθάσουν σ’ ένα όρμο, κοντά στη σημερινή πόλη της Πενσακόλα, αρκετά μακριά από την αρχική τους βάση.

Οι Ινδιάνοι της περιοχής προσφέρθηκαν να τους προμηθεύσουν νερό και ο Θεόδωρος τους ακολούθησε. Έκτοτε, αγνοούνται τα ίχνη του, παρά τις προσπάθειες των συντρόφων του να τον βρουν.

Υπέθεσαν ότι ο Θεόδωρος τους «πούλησε», για να καρπωθεί μόνο αυτός το χρυσάφι. Η αποστολή του δον Πανφίλο ντε Ναρβάεθ επέστρεψε στην Ισπανία το 1537, δέκα χρόνια αφότου είχε αναχωρήσει από το λιμάνι Σανλούκαρ της Ανδαλουσίας.

Τρία χρόνια αργότερα, ο γραμματέας του Ισπανού κατακτητή Ερνάντο Ντε Σότο, Γονθάλο Βαλντέζ, βρέθηκε στην περιοχή, όπου είχε εξαφανισθεί ο Θεόδωρος και πληροφορήθηκε από Ινδιάνους ότι είχε δολοφονηθεί για άγνωστο λόγο από ομοεθνείς τους.

Η Ελληνική κοινότητα της Φλώριδας θεωρεί τον Θεόδωρο τον πρώτο Έλληνα που πάτησε το πόδι του στην Αμερική.

Ανήγειρε, μάλιστα, άγαλμά του στην παραλία της πόλης Κλιαργουότερ της Φλώριδας, τα αποκαλυπτήρια του οποίου έγιναν στις 8 Ιανουαρίου του 2005.

Πηγή :schizas.com

Read More

Τζόυς Ευείδη: Ξεκληρίστηκε η οικογένειά μου σε ένα μήνα

By: John Tsipas 0 comments

Η Τζόυς Ευείδη σε πρόσφατη συνέντευξή της στο περιοδικό «Life» μίλησε για την κατάθλιψη που πέρασε, την απώλεια των γονιών της μέσα σε ένα μήνα, τις φοβίες της και τον ξαφνικό χωρισμό της μετά από 14 χρόνια σχέσης.
«Το ότι παίζεις έναν κωμικό ρόλο στη δουλειά σου δεν σημαίνει ότι τον κουβαλάς και στη ζωή σου. Έχω περάσει τρελές περιόδους μαύρης κατάθλιψης, όπου τα βράδια πήγαινα και έπαιζα βαρβάτες κωμωδίες και κανείς δεν καταλάβαινε τίποτα», εξομολογήθηκε η γνωστή ηθοποιός.

Για τους λόγους που την οδήγησαν στην κατάθλιψη, ανέφερε:
«Ξεκληρίστηκε η οικογένειά μου σε ένα μήνα. Αρχικά έφυγε η μητέρα μου και στο μήνα πάνω ο πατέρας μου, δεν άντεξε και την ακολούθησε. Ήταν πολύ άγριο, γιατί δεν έχω σόι, είμαι ένα παιδί μόνο του. Ούτε αδέλφια, ούτε ξαδέλφια. Ξαφνικά δεν είχα οικογένεια.

Ένιωσα ότι δεν είχα σημείο αναφοράς, ότι απλά φύτρωσα. Κάτι που ήταν καθεστώς, άνθρωποι που ήταν η καθημερινότητά μου, η ρουτίνα μου, εξαφανίστηκαν. Δεν είχα το περιθώριο όμως να το πάρω πολύ βαθιά. Έπρεπε να δουλέψω για να επιβιώσω. Και αν κλεινόμουν στο σπίτι πίνοντας χάπια και κλαίγοντας, θα πέθαινα απ' την πείνα.

Αυτό που με κράτησε ήταν ότι με τους γονείς μου είχα εξαιρετικές σχέσεις, ξεκάθαρες. Δεν είχε μείνει λοιπόν τίποτα πίσω. Δεν έμειναν απωθημένα».

Μάλιστα, λίγο αργότερα συμπλήρωσε:

«Κάποια στιγμή το σπίτι μου ήταν σαν τάφος. Γιατί πρέπει να σου πω, πως είχα ένα σκύλο, που και αυτός πέθανε την ίδια περίοδο, ενώ λίγο πριν είχα χωρίσει ύστερα από 14 χρόνια».
Όσο για την αιτία του χωρισμού της, με ειλικρίνεια παραδέχθηκε:
«Ο χωρισμός προέκυψε με τον γνωστό τρόπο, που ονομάζεται κέρατο. Δικό του!
Τώρα με βλέπεις και με ακούς χαλαρή. Εκείνη την ώρα όμως δεν τα έλεγα και τόσο χαλαρά. (...)

Ήρθα προ τετελεσμένων... Απλά μου ανακοίνωσε πως γνώρισε έναν άλλον άνθρωπο.
Τι μπορείς να πεις σε αυτό; (...) Πέρασε μεγάλο διάστημα για να έρθω στα ίσα μου.

Ένιωσα προδομένη. Νόμιζα, το βόδι, πως είχα βρει το άλλο μου μισό.Είχα όμως τη μεγάλη τύχη να έχω πολλές, μικρές οικογενειούλες φίλων μου.
Πρόκειται για σχέσεις δοκιμασμένες, που στάθηκαν δίπλα μου τόσο πολύ».

Read More

Η Δύναμη της Αγάπης

By: John Tsipas 0 comments

Πως με την αγκαλιά και την αγάπη σώθηκαν τα δίδυμα κοριτσάκια-

Είναι ίσως από τις διασημότερες φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί ποτέ. Το καταπληκτικό όμως με αυτή τη φωτογραφία δεν είναι το τι απεικονίζει, αλλά το τι κρύβει μέσα της. Κάτι που δεν μπόρεσε να αποτυπώσει ο φωτογραφικός φακός. Κρύβει αγάπη, τόσο απεριόριστα μεγάλη που εμφύσησε την ίδια τη ζωή.

Η Brielle και η Kyrie, γεννήθηκαν δίδυμες. Όμως λόγω επιπλοκών στην κύηση οι γιατροί στο μαιευτήριο της Μασαχουσέτης αναγκάστηκαν να τις πάρουν από την κοιλιά της μάνας τους 12 βδομάδες νωρίτερα. Δηλαδή γεννήθηκαν εξαμηνίτικα. Όμως η κατάσταση δεν ήταν καθόλου αισιόδοξη. Μπορεί οι γιατροί να έσωσαν τη μητέρα αλλά τα δίδυμα δεν είχαν μεγάλες πιθανότητες να επιβιώσουν, όπως αναφέρει το iatropedia.gr. Τουλάχιστον όχι και τα δύο...

Τα δυο αδερφάκια ζύγιζαν λιγότερο από κιλό, πολλά από τα ζωτικά τους όργανα υπολειτουργούσαν και παρέμεναν στη ζωή μόνο με τη βοήθεια των μηχανημάτων. Ιδιαίτερα η Kyrie στην κυριολεξία βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Τα δίδυμα βρισκόντουσαν σε ξεχωριστές θερμοκοιτίδες η μια διπλά στην άλλη. Κάποια στιγμή η Kyrie δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Άρχισε να κλαίει γοερά, ενώ τα μηχανήματα με τα οποία ήταν συνδεδεμένη έκαναν σαν τρελά. Οι παλμοί της είχαν ανέβει στα “κόκκινα”, είχε πάθει κρίση λόξιγκα, δυσκολευόταν στην αναπνοή και όλοι πίστεψαν πως το μοιραίο δεν θα αργήσει να συμβεί.

Τότε μια νοσοκόμα, έκανε μια κίνηση η οποία απαγορευόταν από το πρωτόκολλο, αλλά η κίνηση αυτή έγραψε ιστορία και σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως σε τέτοιες περιπτώσεις όπου κινδυνεύουν δίδυμα στη θερμοκοιτίδα. Σήκωσε την κλαίουσα Kyrie και την έβαλε στο ίδιο κρεβατάκι με την αδερφή της. Εντελώς αυθόρμητα η Brielle αγκάλιασε την αδερφούλα της και σχεδόν αμέσως τα μηχανήματα ηρέμησαν. Οι παλμοί της έπεσαν στο φυσιολογικό, η αναπνοή της αποκαταστάθηκε, ο λόξιγκας σταμάτησε και η Kyrie ξαναβρήκε το χρώμα της και σταμάτησε να κλαίει. Στην αγκαλιά της δίδυμης αδερφής της ηρέμησε. Η αγκαλιά της δίδυμης αδερφής της, της έσωσε τη ζωή γιατί όπως είπαν οι γιατροί λίγα λεπτά ακόμη και θα έσκαγε, δεν θα άντεχε η μικρή καρδούλα της.



ΟΙ ΔΙΔΥΜΕΣ ΟΤΑΝ ΕΞΗΛΘΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
Στην εντατική τα δίδυμα παρέμεινα 3 μήνες . Όταν γύρισαν στο σπίτι τους ήταν υγιέστατα, ζύγιζε η κάθε μια 5 κιλά και από τότε ζουν μια φυσιολογική ζωή. Όσο για τη νοσοκόμα που παραβίασε το πρωτόκολλο, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε αλλά άνοιξε νέους ορίζοντες και σήμερα χρησιμοποιείται συχνά σε παρόμοιες περιπτώσεις το περίφημο “διπλό κρεββάτι”, ή co-bed.

Η μέχρι τότε συμβατική σκέψη των γιατρών ήταν ότι τα μικροσκοπικά δίδυμα που γεννήθηκαν πρόωρα θα έπρεπε να βρίσκονται σε ξεχωριστά κρεββάτια ώστε να αποφεύγονται οι λοιμώξεις. Σήμερα οι γιατροί πιστεύουν ότι η απειλή της μόλυνσης είναι ελάχιστη και τα οφέλη που προκύπτουν από την άνεση και την ασφάλεια μεταξύ των διδύμων υπερβαίνουν κατά πολύ τους κινδύνους.

Η φωτογραφία, έμεινε γνωστή ως rescuing hug (η αγκαλιά που έσωσε την ζωή ), και θεωρείται από τις πιο συγκινητικές ανά τον κόσμο.
 

Η Brielle και η Κyrie σήμερα είναι δυο πανέμορφες 18χρονες δίδυμες.Source : http://eirinika.gr/

Read More

Ο «Κλόουν που Σκοτώνει»

By: John Tsipas 0 comments

Ο δολοφόνος Κλόουν τρυφερός πατέρας που βίασε & σκότωσε 33 αγόρια - Τα έθαβε στο υπόγειο του σπιτιού του!
Στις 11 Δεκεμβρίου του 1978, ο εργολάβος Τζον Γουέιν Γκέισι, γνώρισε τον 15χρονο Ρόμπερτ Πιστ, που εργαζόταν στο τοπικό φαρμακείο. Του πρότεινε να δουλέψει για αυτόν στην οικοδομή. Αφού σχόλασε, ο Πιστ τηλεφώνησε στους γονείς του και τους ενημέρωσε ότι θα πήγαινε στο σπίτι ενός εργολάβου για να συζητήσουν για μια δουλειά. Ήταν η τελευταία φορά που άκουσαν τη φωνή του γιου τους. Ο Πιστ ακολούθησε τον Γκέισι μέχρι το υπόγειο του σπιτιού του, όπου άρχισαν να συζητούν για διάφορα θέματα. Κάποια στιγμή, ο Γκέισι έκανε ένα ταχυδακτυλουργικό τρικ με χειροπέδες και ζήτησε απ’ τον Πιστ να τις φορέσει, για να το δοκιμάσει.
 

Ο νεαρός υπάκουσε, αλλά δεν μπόρεσε να ανοίξει τις χειροπέδες και ρώτησε τον Γκέισι ποιο ήταν το κόλπο. Ο Γκέισι έβγαλε το κλειδί απ’ την τσέπη και απάντησε: «Το κόλπο είναι να έχεις το κλειδί». Πριν προλάβει να αντιδράσει ο νεαρός, ο Γκέισι τύλιξε ένα σκοινί γύρω απ’ το λαιμό του και τον στραγγάλισε. Έθαψε το πτώμα κάτω από τη γέφυρα του ποταμού Ντες Πλέινς, στο Σικάγο. Η εξαφάνιση του νεαρού δεν πέρασε απαρατήρητη. Σε αντίθεση με τα περισσότερα θύματα του δολοφόνου Γκέισι, ο Πιστ δεν ζούσε στο περιθώριο.

Ήταν άριστος μαθητής, διατηρούσε καλές σχέσεις με την οικογένειά του και κανείς δεν πίστεψε ότι ο νεαρός είχε φύγει απ’ το σπίτι του Ο Γκέισι είχε σκοτώσει άλλες 32 φορές, χωρίς να τον πιάσουν, αλλά η δολοφονία του Πιστ ήταν το μεγάλο του λάθος. Στις 21 Δεκεμβρίου, η αστυνομία τον συνέλαβε και ο Γκέισι ομολόγησε τα πάντα, αναφέρει www.mixanitouxronou.gr

 

Ο «Κλόουν που Σκοτώνει»

Η σύλληψη του Τζον Γουέιν Γκέισι συντάραξε την αμερικάνικη κοινωνία και ειδικά την περιοχή Ντες Πλέινς του Σικάγο, όπου κατοικούσε. Ο Γκέισι ήταν ένας τρυφερός πατέρας, επιτυχημένος επιχειρηματίας, αγαπητός από όλους, συμμετείχε στα πολιτικά δρώμενα και οργάνωνε τακτικά πάρτι όπου μεταμφιεζόταν σε κλόουν για να διασκεδάσει τα παιδιά. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει, ότι ήταν ο ίδιος άνθρωπος που δολοφόνησε δεκάδες νεαρά αγόρια. Ο Γκέισι γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1942. Όλη την παιδική του ηλικία, κακοποιούνταν από τον πατέρα του. Ήταν ομοφυλόφιλος, αλλά για να διατηρήσει τους τύπους, παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά.

Το 1968, καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση για τον βιασμό δύο ανήλικων αγοριών. Μόλις δύο χρόνια μετά, αφέθηκε ελεύθερος λόγω καλής διαγωγής και συνέχισε ακάθεκτος τις επιθέσεις.

Ο πρώτος φόνος
Στις 2 Ιανουαρίου του 1972, σκότωσε για πρώτη φορά. Το θύμα ήταν ο 15χρονος Τίμοθι Μακόι, που ζούσε μόνος του και «εξυπηρετούσε» άντρες για να βγάλει χρήματα. Ο Γκέισι ισχυρίστηκε ότι δεν σκόπευε να τον σκοτώσει, αλλά τον τραυμάτισε κατά λάθος και του άρεσε τόσο πολύ η αίσθηση, που κατέληξε να τον μαχαιρώσει στο στήθος. Στην ομολογία του, ο Γκέισι δήλωσε ότι είχε οργασμό όταν τον σκότωσε: «Τότε κατάλαβα ότι ο φόνος είναι η απόλυτη συγκίνηση». Από το 1972 μέχρι το 1978, ο Γκέισι βίασε, βασάνισε και σκότωσε 33 νεαρά αγόρια και τα έθαψε στην αυλή του σπιτιού του. Για να καλύψει τη μυρωδιά των πτωμάτων, έριχνε από πάνω αλυσίβα (αλκαλικό διάλυμα με καθαριστικές ιδιότητες, που προέρχεται από το βράσιμο του νερού μαζί με στάχτη). Επί εφτά χρόνια δολοφονούσε ανενόχλητος και ήταν σίγουρος ότι η αστυνομία δεν θα τον έβρισκε ποτέ.

Η υπερβολική αυτοπεποίθηση τον έκανε απρόσεκτο.
Μετά την εξαφάνιση του Ρόμπερτ Πιστ, ο Γκέισι βρέθηκε στο στόχαστρο των αρχών, που ήξεραν το ποινικό του μητρώο. Τον παρακολουθούσαν για μέρες και ο Γκέισι, προσποιούμενος τον άνετο, τους κάλεσε να δειπνήσουν στο σπίτι του. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ο αστυνομικός Ντέιβιντ Χακμάιστερ επισκέφτηκε το μπάνιο, όπου παρατήρησε μία έντονη μυρωδιά να βγαίνει από την υδρορροή. Αναγνώρισε τη μυρωδιά που ήταν παρόμοια με την οσμή των πτωμάτων στο νεκροτομείο. Εκδόθηκε ένταλμα έρευνας και η αστυνομία βρήκε στο σπίτι του Γκέισι χειροπέδες, μία απόδειξη από το φαρμακείο που ανήκε στον Ρόμπερτ Πιστ και ένα δαχτυλίδι που έγραφε πάνω το όνομα ενός άλλου νεαρού που είχε εξαφανιστεί. Οι έρευνες συνεχίστηκαν και οι αστυνομικοί ανακάλυψαν την πηγή της περίεργης μυρωδιάς. Στον κούφιο χώρο κάτω από το υπόγειο, βρίσκονταν τα πτώματα 26 αγοριών.

Όταν δεν μπορούσε να θάψει άλλους στο συγκεκριμένο χώρο, μετέφερε τα πτώματα κάτω από τη γέφυρα του ποταμού Ντες Πλέινς, όπου βρέθηκε και ο νεκρός Πιστ.

Ο διάσημος δολοφόνος

Η υπόθεση του Γκέισι έλαβε τεράστια δημοσιότητα. Τα φρικιαστικά του εγκλήματα σε συνδυασμό με το αψεγάδιαστο δημόσιο προφίλ που διατηρούσε έως τη σύλληψή του, προκάλεσαν το ενδιαφέρον εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο Γκέισι καταδικάστηκε σε θάνατο το 1980. Καθ’ όλη τη διάρκεια της φυλάκισής του, ο Γκέισι ζωγράφιζε πίνακες με κλόουν και νεκροκεφαλές.

Δεν είχε ιδιαίτερο ταλέντο και οι πίνακες με δυσκολία θα πουλιόνταν σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση. Αλλά επειδή ο δημιουργός τους σκότωσε 33 ανθρώπους, η αξία των ζωγραφιών έφτασε τα 3 χιλιάδες δολάρια το κομμάτι και πολλοί πουλήθηκαν αμέσως. Εκτελέστηκε 14 χρόνια μετά την καταδίκη του στις 10 Μαίου του 1994.

Source : http://eirinika.gr/

Read More